Translate

Magnum Opus Η Μυθολογία, Magnum Opus Το Έργο, Magnum Opus Ο Χριστιανισμός

Wednesday, 9 August 2017

25. Η Θρησκεία του Νερού


Image result for μαίανδρος σχέδιο
Ο μαίανδρος είναι το ποιο διάσημο ελληνικό σύμβολο. Φυσικά όπως όλοι ξέρουμε είναι το σύμβολο του κύματος της θάλασσας. Το κύμα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη κύω δηλαδή κυοφορώ. το κύμα δηλαδή είναι η κυοφορία του νερού της θάλασσας.Το νερό ήταν κάτω από την κυριαρχία του Θεού Ποσειδώνα και όπως ξέρουμε ήταν ένα από τα τέσσερα βασικά συμβολικά στοιχεία της φύσης. Τα τέσσερα συμβολικά στοιχεία από τα οποία γεννήθηκαν όλα τα στοιχεία της φύσης. Τα άλλα τρία ήταν ο αέρας, η γη, και η φωτιά. Το στοιχείο νερό συμβολιζόταν και με τον αριθμό τρία γιαυτό και ο Ποσειδώνας κρατούσε σαν όπλο (ο φαλλός του) την τρίαινα που όταν την βύθιζε στην αρχέγονη μάνα Τηθύς (θάλασσα μήτρα) τότε γινόταν "τρι-κυμία", η κύηση της Θάλασσας. 
Έχει σχέση η τριαδικότητα του χριστιανισμού με το νερό; Η απάντηση είναι σίγουρα ναι. Εκτός του ότι στην βασική εξάδα (το έξι ήταν ο ιερός,  ο άφατος αριθμός των Ελλήνων)  του Ολύμπου αποτελείτο από τις αδελφικές τριάδες Ήρα Δήμητρα Εστία και Δίας Ποσειδώνας Άδης, ο ίδιος ο άρχων του τρία (νερού) ήταν ανάμεσα στον Όλυμπο (ουρανό) και στο κάτω κόσμο (Άδης). 
Το ποιόν του Ποσειδώνα μέσα μας (του συμβόλου νερού*) καθορίζει την πορεία που θα πάρουμε. την πορεία προς τον Όλυμπο (φώτιση) ή την πορεία προς τον (συμβολικό) θάνατο της Λήθης (ποταμός του κάτω κόσμου). 
Τι σχέση τώρα έχει ο χριστιανισμός με το συμβολικό τρία (νερό). Έχει σχέση η τριαδικότητα του χριστιανισμού με το συμβολικό νερό. Η απάντηση είναι ναι.  Ο χριστιανισμός είναι Όπως και η αρχαία ελληνική πίστη, θρησκεία του νερού. Θυμίζω στα γρήγορα. 
Ο Ιησούς είχε σαν σύμβολο το ψάρι (ιχθύς) που ζει στο νερό, περπάτησε στο νερό (δηλαδή είχε ισχύ επί του συμβολικού νερού), έκανε το νερό κρασί (όπως και ο Διόνυσος) ενώ κατά την βάπτιση του ανήλθε από το νερό (στάθηκε στην επιφάνειαMar 1:10  Και ευθύς ενώ ανέβαινεν από του ύδατος, είδε τους ουρανούς σχιζομένους και το Πνεύμα καταβαίνον ως περιστεράν επ' αυτόν· ). Επιπλέον σαν μυστήρια έχουμε την βάπτιση στο νερό αλλά προπάντων τον αγιασμό των υδάτων. τέλος υπαρχει και ο Πάπας των καθολικών που ισχυρίζεται πως είναι ο διάδοχος του "μεγάλου ψαρά" αλλά το κυριότερο ότι είναι ο Ποντίφικας, ένας τίτλος που τον κληρονόμησε από τον ανώτατο ιερέα του δωδεκάθεου. Ο Ποντίφικας είχε Ισχύ επί των υδάτων. Διαβάστε ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Magnum Opus Η Μυθολογία"

.................Ο άλλος τίτλος του Πάπα είναι Ποντίφικας. Ο τίτλος του αυτός του «Μεγάλου ψαρά» της Ρώμης δεν έχει καμία σχέση με τον χριστιανισμό αλλά είναι κληρονομιά της παλαιότερης θρησκείας της Ρώμης, του δωδεκάθεου.  Στο λεξικό Σουίδα (Suidae lexicon) διαβάσουμε για την λέξη: «ποντίφιχ ο μέγας παρά Ρωμαίοις ιερεύς, ον Νομάς ο Ρωμαίων νομοθέτης κατέζησεν, ηνίκα βιαίω ρεύματι φερόμενος ο Θύβρις το πρεσβύτατον ζεύγμα ελάμβανεν, ευχάς γαρ έτος προς τω ποταμώ μειλικτήριες ποιησάμενος μη διαξήναι την γέφυραν, έπεισε τον ποταμόν ησύχη και ευτάκτος ανασχέσθαι τε ζεύγματος, και τας λεγομένας ποντίφικας και φλαμίνιας τοις ιερεύσιν επέζησε». Το κείμενο σε ελεύθερη μετάφραση λέει τα εξής:
Ο Ποντίφικας είναι ο μέγας ιερέας για τους Ρωμαίους, ο μεγαλύτερος νομοθέτης που έζησε. Κάποτε στην ετήσια θυσία εξιλασμού του Θύβρη (ο ποταμός Τίβερης) το ισχυρό ρεύμα του οποίου θα έπαιρνε στο διάβα του την αρχαιότερη γέφυρα,  έπεισε τον ποταμό να ησυχάσει και να κρατήσει ψηλά την γέφυρα. Υπερίσχυε των ιερέων και των ιερειών (φλαμίνιες[1] ή φλαμινίκες κατά το Ματζέντα) της Ρώμης.
Όπως καταλαβαίνεται το κείμενο αυτό (αφού περιέχει θαύμα) είναι συμβολικό δηλαδή ένας μύθος, και μόνο έτσι μπορούμε να τον δούμε. Όπως όλοι οι μύθοι έτσι και αυτός έχει τα σύμβολα του, κυριότερα των οποίων είναι ο ποταμός (ο φαλλός) για τον οποίον έχουμε μιλήσει ήδη και η γέφυρα ή ζεύγμα όπως το διαβάσαμε. Για το ζεύγμα διαβάζουμε στο λεξικό Σουίδα: η του ποταμού διάβαση η γέφυρα ενώ το Ματζέντα: καθετί χρήσιμο για ζεύξη, σύνδεση, συνάφεια, ζέψιμο, δεσμός, κόμπος, σύνδεση με γέφυρα, γεφύρι, γιοφύρι, ρετσίνι.
Δεσμός είναι και ο έρωτας που γίνεται με τον γάμο γιαυτό και το ζεύγμυμι ή ζευγνύω από την ίδια ρίζα με το ζεύγμα σημαίνει και συνδέω δια γάμου (Ματζέντα, Hofmann).
Έτσι λοιπόν στο μύθο ο Ποντίφικας, ο ανώτερος διδάσκαλος και θρησκευτικός νομοθέτης της αρχαίας θρησκείας της Ρώμης, προσπαθεί να κατευνάσει την ορμή του «ποταμού» (φαλλού) για να μην χαλάσει την  «ζεύξη» (έρωτα) που θα έχει σαν αποτέλεσμα να διακόψει την σύνδεση του που οδηγεί από το θνητό προς το αθάνατο, γιατί αυτός είναι ο συμβολισμός της γέφυρας.
«Η  γέφυρα συμβολίζει πάντα το πέρασμα από μια κατάσταση σε μια άλλη, την αλλαγή ή την επιθυμία για αλλαγή. Όπως είπαμε, το πέρασμα της γέφυρας είναι η μετάβαση από μία κατάσταση σε άλλη, σε διαφορετικά επίπεδα (εποχές της ζωής και στάδια ύπαρξης), αλλά η «άλλη όχθη» εξ ορισμού, είναι ο θάνατος» (Cirlot).
«Γέφυρα. Επικοινωνία μεταξύ ουρανού και γης, ενός Βασιλείου και ενός άλλου· ένωση ανθρώπου με το θείο» (Κούπερ).
Και από δω ξεκινάει το μπέρδεμα αφού από τον μύθο αυτό κάποιοι ανόητοι «σοφοί» μετάφρασαν την λέξη ποντίφιξ «γεφυροποιό» και έψαξαν να βρουν αποδείξεις στην λατινική γλώσσα.
«Κατά τον Rene Guenon, κατά λέξη, ο ρωμαϊκός Pontifex ήταν ένας «κατασκευαστής γεφυριών», δηλαδή αυτός που, όπως συνιστά και η ετυμολογία της λέξης, μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο χωριστούς κόσμους. Ο άγιος Βερνάρδος λέει πως ο ποντίφικας (σ.σ. της Ρώμης προφανώς) είναι ένα είδος γέφυρας ανάμεσα στο Θεό και στον άνθρωπο («Tractatus de Motibus et Officio Episcoporum», III, 9)» (Cirlot).
Πρώτα απ΄ όλα ο Ποντίφικας της αρχαίας Ρώμης όπως μας λέει ο μύθος δεν κατασκεύασε την «γέφυρα» αλλά την έσωσε από τα αγριεμένα νερά του «ποταμού». Δηλαδή η ισχύς του ήταν επί των νερών. Ο «ποταμός», όπως ήταν ο αρχέγονος Ωκεανός ήταν αυτός που τροφοδοτούσε σύμφωνα με τον μύθο την θάλασσα Τηθύ όπως και κάθε άλλο ποταμό, λίμνη και πηγή του κόσμου. Ο ποταμός Ωκεανός (αρχέγονος φαλλός) είχε υπό την εξουσία του και την θάλασσα (αρχέγονη μήτρα). Η θάλασσα λεγόταν πόντος και αρχικά η λέξη είχε την σημασία ατραπός, μονοπάτι (Hofmann). Πόντος δηλαδή είναι μονοπάτι, ατραπός, και μήτρα.
Έτσι λοιπόν ο ανώτερος ιερέας του δωδεκάθεου λέγεται ποντίφιξ από την λέξη πόντο, την θάλασσα, αφού έχει την δύναμη να εξουσιάζει την «ορμή του ποταμού» που θα κρατήσει όρθιο το «ζεύγμα» που μέσω της ατραπού θα περάσει σε ένα άλλο κόσμο. Στον κόσμο των αθανάτων (της φώτισης).
Τα περί γεφυροποιού είναι το λιγότερο ανοησίες αφού ποντίφιξ σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση, ο έχων την εξουσία του πόντου (της θάλασσας – μήτρας – ατραπού).  Για τον ίδιο λόγο και οι χριστιανοί, που ονόμαζαν τον Ιησού Ιχθύ, πέρασαν τον ίδιο τίτλο στον Πάπα που για τον ίδιο λόγο λέγεται και Μεγάλος ψαράς, όπως και ο Πέτρος και ο Ιησούς. Τι άλλο λόγο θα είχαν να αποδεχτούν ένα παγανιστικό τίτλο;
* το νερό είναι το σύμβολο του σπέρματος




[1] Πιθανόν εκ του ελληνικού φλάζω διασχίζομαι διαρρηγνύομαι συγγενικό του
Πα-φλάζω, αφρίζω αναβράζω, ότι δηλαδή κάνει η θάλασσα (λεξ. Hofmann).