Translate

Magnum Opus Η Μυθολογία, Magnum Opus Το Έργο, Magnum Opus Ο Χριστιανισμός

Tuesday, 8 March 2016

22. ΗΡΑ, Ο «ΚΗΠΟΣ» ΤΩΝ ΘΕΩΝ


Η μεγαλύτερη αδελφή του πατέρα των θεών του Ολύμπου, η Ήρα ήταν στην πραγματικότητα αυτή που διάλεξε για άντρα της τον Δία αμέσως μόλις γεννήθηκε. Οι κάτοικοι της Σάμου λένε πως η θεά γεννήθηκε στο νησί τους αλλά το ίδιο λένε και στο Άργος λέγοντας μάλιστα ότι δεν μεγάλωσε εκεί αλλά στην κοντινή Αρκαδία από τον Τήμενο[1] τον γιό του Πελασγού[2] έχοντας για παραμάνες τις Ώρες. Άλλες ιστορίες λένε πως το αδελφικό ζευγάρι μεγάλωσε στη δύση στο παλάτι που βρίσκεται στα όρια του εδώ κόσμου και του επέκεινα, στο παλάτι των αρχέγονων θεών του ποταμού Ωκεανού και της θάλασσας Τηθύος. Αν και υπάρχουν ιστορίες που λένε ότι ο Δίας ήταν αυτός που αποπλάνησε την Ήρα η αλήθεια είναι πως η Ήρα ήταν αυτή που μάγεψε τον μετέπειτα άνακτα του Ολύμπου αντιγράφοντας τις συνήθειες της θεάς του αγνού έρωτα. «Η Ήρα επισκέφτηκε την Αφροδίτη και πήρε απ’ αυτή τον «κεστόν[3] ιμάντα», τη μαγική ζώνη που φορούσε η θεά του έρωτος. Σ’ αυτή την επίσκεψη συνέβη το βύθισμα του πατέρα Κρόνου από τον Δία κάτω από τη γη και τη θάλασσα».[4] Μετά από την πρώτη επαφή ακολούθησε ο γάμος των δύο αδελφών. Αν και οι Σαμιώτες έλεγαν πως ο γάμος έγινε στο νησί τους η αλήθεια είναι πως ο γάμος αυτός δεν θα μπορούσε να γίνει εκεί αλλά σε ένα άλλο κόσμο πιο μαγικό από το νησί του Αιγαίου. Έγινε στη δύση εκεί που μεγάλωσαν, στο ίδιο μέρος που ο Ήλιος μαζί με το χρυσό του κύπελλο άρχει και βασιλεύει μέσα στη σκοτεινιά. Εκεί είχε το κρεβάτι του ο Ζευς και σε κείνο το μέρος οι θεοί πήγαν τα δώρα του γάμου τους. Κάποιοι λένε πως ο γάμος έγινε μυστικά αλλά το μπερδεύουν μάλλον με την πρώτη τους επαφή γιατί αυτή ήταν που δεν ήθελαν οι γονείς τους, αφού με αυτήν έχαναν την κυριαρχία τους στον Όλυμπο. Ο γάμος έγινε στα φανερά και το ζευγάρι πήρε το καλύτερο γαμήλιο δώρο από την Γέα.[5] Ήταν ένας κήπος που στη μέση του είχε μια μηλιά που έκανε χρυσά μήλα. Αυτή ήταν η τροφή των θεών που την ονόμαζαν είτε αμβροσία είτε νέκταρ όταν έπιναν τους χυμούς του, και που όπως ξέρουμε την μετέφεραν στην ανατολή τα αγαπημένα πουλιά της Αφροδίτης τα περιστέρια, οι Πλειάδες, περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες πέτρες για να έρθουν στον πάνω κόσμο από το επέκεινα. Η Ήρα για να προφυλάξει το ιερό δέντρο έβαλε ένα φίδι που είχε το χάρισμα της ομιλίας να το φυλάει από τις Εσπερίδες, κάποια πλάσματα γυναίκες- πουλιά που έμοιαζαν με τις ερωτικές Σειρήνες, τον Λάδωνα έναν ακοίμητο φρουρό που είχε το ίδιο όνομα με ένα ποτάμι της Αρκαδίας. Οι Εσπερίδες ήταν κόρες του Άτλαντα, του τιτάνα γιου του Ιαπετού και αδελφού του Προμηθέα, που ήταν έξω από τον κήπο της Ήρας και κρατούσε, σαν να ήταν μια τεράστια κολόνα, τον θόλο του ουρανού. Ο Άτλας ήταν ο πόλος γύρω από τον οποίο γύριζε ο ουρανός και για να πάει κάποιος στον κήπο της Ήρας ή των Εσπερίδων όπως είναι πιο γνωστός, θα έπρεπε να περάσει πρώτα από τον Άτλαντα και να βαστήξει αυτός τον ουρανό όπως δηλαδή έγινε με τον Ηρακλή. Λεγόταν πως μόνο ο τιτάνας αυτός μπορούσε να κόψει την τροφή των θεών από τον κήπο της Ήρας, αφού μόνο αυτός είχε το δικαίωμα να μπαίνει και να βγαίνει ελεύθερα από μέσα αφού πρώτα κάποιος θα μπορούσε να σηκώνει τον ουρανό χωρίς αυτός να τον συνθλίβει.
Στην Αργολίδα έλεγαν πως ο Ζευς ήταν αυτός που ξεπλάνεψε την αδελφή του. Για να γίνει αυτό ο θεός έπρεπε πρώτα να μουσκέψει από την ίδια του τη βροχή του για να το λυπηθεί και να τον δεχθεί η Ήρα. Να πως την λένε αυτή την ιστορία:
Εκεί λοιπόν στην Αργολίδα υπάρχει ένα βουνό που τώρα ονομάζεται Κούκος. Το πουλί ο κούκος ήταν το αγαπημένο της Ήρας και μια μορφή που συχνά της άρεσε να παίρνει. Το βουνό τότε το έλεγαν Θόρναξ ή Θρόναξ και μετά το είπαν Κόκκυξ[6] ή Κοκκύγιον που είναι η ίδια λέξη με τον κούκο. Εκεί η θεά είχε το ιερό της και τον θρόνο της[7] αφού η λέξη Θρόναξ σημαίνει θρόνος. Όταν μια μέρα ο Ζευς την είδε μοναχή της πάνω στο βουνό, μεταμορφώθηκε σε κούκο και αμέσως προκάλεσε βροχή για να τον μουσκέψει. Έτσι όπως ήταν μουσκεμένος έπεσε στα πόδια της θεάς παριστάνοντας τον ετοιμοθάνατο από το κρύο. Έτσι τον είδε η Ήρα και τον λυπήθηκε που τον πήρε και τον έβαλε κάτω από το φόρεμα της για να τον ζεστάνει. Ο Ζευς τότε άδραξε την ευκαιρία και ενώθηκε μαζί της.
Η Εύβοια το μακρόστενο νησί που είναι πολύ κοντά στη Στερεά Ελλάδα, ένα νησί που το όνομα του σημαίνει «καλός αγελαδότοπος», ήταν ο τόπος της Ήρας. Η αγελάδα ήταν το ιερό της ζώο και η ίδια πολλές φορές έπαιρνε την μορφή της αγελάδας και για το λόγο αυτό ο Όμηρος την ονομάζει αγελαδομάτα.
Σε αντίθεση με άλλες σχέσεις που είχε ο άνακτας του Ολύμπου, σχέσεις με άλλες θεές αλλά και θνητές που του έδωσαν γιους και κόρες, και παρ’ ότι η Ήρα θεωρείτο η νόμιμη γυναίκα του και είχε τον χρυσό της θρόνο στον Όλυμπο δίπλα στον κυρίαρχο δεν φαίνεται να κάνει παιδιά μαζί της. Όταν ο Ζευς γέννησε την Αθηνά χωρίς την Ήρα από το κεφάλι του μέσα σε χρυσή βροχή η θεά από τον θυμό της χτύπησε την γη με την παλάμη της, όπως κάνουν οι έλληνες σήμερα χορεύοντας ζεϊμπέκικο, και από το χτύπημα γεννήθηκε ο Τυφών ή Τυφωεύς, ο αρσενικός δράκος των Δελφών ο άντρας του θηλυκού δράκοντα του τόπου, της Δελφύνης. Όταν ο Απόλλων σκότωσε τον γιο της Ήρας ο τόπος των Δελφών γέμισε με πύθω, δηλαδή με την μυρωδιά της σήψης του νεκρού φιδιού, και γιαυτό ο νεκρός δράκοντας γιος της Ήρας, ονομάστηκε και Πύθων και από το όνομα αυτό πήραν το όνομα τους οι ιέρειες του Απόλλωνα που έδιναν τους χρησμούς στους Δελφούς, οι Πυθίες.  
Με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή χωρίς να πλαγιάσει με τον άνδρα της η Ήρα γέννησε τον Ήφαιστο που είτε γιατί η σύλληψη ήταν κακή είτε η ίδια η γέννα έκανε την Ήρα να μην τον θέλει και να τον πετάξει από πάνω της ρίχνοντας τον από τον Όλυμπο στη θάλασσα.
Για τα δίδυμα παιδιά της Έριδα και Άρη λέγαν πως τα έκανε αφού άγγιξε ένα φυτό ή μπορεί να ήταν και βοτάνι που έκανε ακόμα και την πιο στέρφα μήτρα να ανθίσει. Την Ήβη, το παρθενικό της ομοίωμα λέγαν πως το έκανε όταν άγγιξε ένα μαρούλι.

ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ
Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο απ’ όλα είναι το γεγονός πως ενώ η Ήρα είναι η επίσημη γυναίκα του Διός είναι η μόνη θεά από αυτές που έχει πλαγιάσει ο Ζευς που δεν έχει παιδιά μαζί της. Τα παιδιά που κάνει η θεά είναι μάλλον μισητά (ο Άρης η  Έριδα και προπάντων ο Τυφωεύς) ή ανεπιθύμητα (Ήφαιστος) και μόνο η Ήβη είναι θεϊκό και επιθυμητό πλάσμα αλλά στην ουσία η οινοχόος των θεών είναι το ίδιο πρόσωπο με την Ήρα αφού είναι η Ήρα νέα και παρθένα. Η Ειλειθυία που και αυτή συγκαταλέγεται στα παιδιά της Ήρας είναι και αυτή το ίδιο πρόσωπο με την Ήρα. Η Ειλειθυία, η θεά των πόνων του τοκετού ήταν όνομα της Ήρας, μάλλον όταν ο τοκετός ήταν δύσκολος ή της Άρτεμης όταν ήταν εύκολος, αφού η θεά είχε γεννηθεί χωρίς η Λητώ η μάνα της να έχει πόνους τοκετού.
Το σίγουρο είναι πως η Ήρα, όπως και όλες οι άλλες θεές εκπροσωπούν την γη είναι σίγουρα μια μήτρα πολύ δε περισσότερο η Ήρα που είναι και ο κήπος, η μήτρα δηλαδή, που «θρέφει» τους θεούς αφού στο «κήπο» της μεγαλώνει το δένδρο της αθανασίας. Όλα εξηγούνται όταν κάποιος ξέρει πως εκτός από μήτρα η θεά είναι και το μεταιχμιακό. Το μεταιχμιακό (η Γη που εδώ εκπροσωπείται από την Ήρα) έχει γεννήσει τον Δία (νεοφλοιός)[8] και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι ο ιερός γάμος και η ένωση της με τον Δία. Ο καρπός δεν είναι παιδί αλλά το χρυσό μήλο που συμβολίζει τον ήλιο της διανόησης, την φώτιση και την ένωση του μεταιχμιακού με τον νεοφλοιό που συμβολίζεται και σαν αθανασία που όμως δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν «παιδί». Ο Ζευς που συμβολίζει αυτή την ένωση κάνει τέλεια παιδιά αλλά η Ήρα ειδικά μετά την περίοδο της παρθενίας της (η οινοχόος Ήβη) είναι η μήτρα μιας συνηθισμένης γυναίκας, αυτής που θα γεννήσει τον θεό του πολέμου (έρωτας ανδρικής εκσπερμάτωσης) την αδελφή του Έριδα (τον καυγά που συμβολίζει τον γυναικείο έρωτα και τον γυναικείο οργασμό) αλλά προπαντός το δρακόφιδο Τυφωέα που είναι η καταστροφική (για την ένωση των εγκεφάλων) δημιουργική δύναμη του ανθρώπου που κατοικεί στους Δελφούς (δηλαδή στη μήτρα).[9]
Να λοιπόν γιατί δεν κάνει παιδιά του Διός και μια ζωή «καυγαδίζει»[10] μαζί του. Ο «καυγάς» στον οποίο αρέσκεται είναι η αιτία που την κάνει μοναχικό τύπο αφού ο άντρας της δεν είναι ο τύπος του ατελούς έρωτα αλλά του «τέλειου». Η θεά υποκύπτει στον Δία όταν αυτός προσποιείται (δεν είναι) τον ετοιμοθάνατο «κούκο» (φαλλό). Η θεά σαν μήτρα προτιμά τον «μουσκεμένο» Δία (φαλλό) ενώ ο άνακτας του Ολύμπου δεν είναι αυτός ο τύπος και γιαυτό και οι ατελείωτοι καυγάδες. Η Ήρα θέλει παιδιά από μουσκεμένο «κούκο» κάτι που ο Ζευς δεν μπορεί να της το δώσει και γιαυτό και κάνει παιδιά χωρίς τον Δία και ο Ζευς χωρίς αυτήν. Η Ήρα που κάνει τα χρυσά μήλα, την τροφή των θεών το νέκταρ και την αμβροσία, στην ουσία είναι το παρθενικό ομοίωμα της Ήρα, η Ήβη. Γιαυτό και η Ήβη είναι αυτή (μαζί με τον Γανυμήδη, άλλο όνομα του Διός, που σημαίνει γεννητικά όργανα) που προσφέρει τον «οίνο» (θεϊκό σπέρμα, το σπέρμα που δεν χύνεται) στους θεούς του Ολύμπου. Για τον ίδιο λόγο η Ήρα θα πρέπει να λουστεί στην πηγή της Κανάθου για να ξαναπάρει πίσω την παρθενία της αφού με αυτόν τον τρόπο ξαναγίνεται Ήβη. Μόνο η Ήβη, η νεαρή παρθένα Ήρα, μπορεί να προσφέρει την ένωση των εγκεφάλων και γιαυτό και η θεά πρόσφερε σαν σύζυγο το παρθενικό της ομοίωμα στον ήρωα, γιο του Διός (δηλαδή στον ίδιο τον Δία) Ηρακλή.  Ηρακλής είναι αυτός που πέρασε τις δοκιμασίες της μήτρας Ήρας αφού το όνομα αυτό σημαίνει το κλέος δηλαδή «η δόξα της Ήρας». Το όνομα της μεγάλης θεάς, όπως και του γιου της Άρη σχετίζονται με τον έρωτα. Πιο πάνω έχουμε μιλήσει για το θέμα αλλά θα το επαναλάβουμε για να υπάρχει και κάτω από το κεφάλαιο που φέρει το όνομα της θεάς. Έχουμε πει ότι με τη λέξη ήρωας (όπως ήταν και ο Ηρακλής) θα πρέπει να εννοούσαν τον μύστη, αυτόν που εξασκούσε το μέγα έργο. Πιστεύουμε πως η λέξη από την οποία προέρχεται η λέξη ήρωας είναι η λέξη ερωή που σημαίνει ταχεία κίνηση - τίναγμα - ορμή - σφοδρή επιθυμία - πόθος - λαχτάρα - υποχώρηση - παύση - ανάπαυση από τη μάχη - οπισθοχώρηση - κατάπαυση – φυγή, ίδια δηλαδή χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει μια μάχη αλλά και ο έρωτας. Η λέξη που έχει ιαπετική ρίζα έχει παράγωγο το ερωέω[11] μελλ. ερωήσω αορ. ηρώησα (Ματζέντα - Δορμπαράκης). Η ίδια η λέξη ήρα είναι γ' ενικ. πρσ. του παρατατικού του εράω και σημαίνει αγαπούσε, ήταν ερωτευμένος (Ματζέντα), κάτι που χαρακτηρίζει την Ήρα μαζί με την ζήλια που προκαλείται από αυτόν το έρωτα. Με την λέξη ερωή που μπορεί να σημαίνει τον έρωτα αλλά και την μάχη του πολέμου αποδεικνύονται αυτά που λέμε συνεχώς δηλαδή ότι ο πόλεμος η μάχη και ο καυγάς (τα παιδιά της Ήρας, Άρης και Έριδα) στη μυθολογία είναι σύμβολα του έρωτα. Το πιο πιθανόν είναι πως και η Έρις να έχει στενή σχέση με την ίδια λέξη (ερωή) όχι όμως και ο Άρης (που και το δικό του όνομα έχει σχέση με τον έρωτα) που μάλλον το όνομα του προέρχεται από την λέξη αρά. Για τον Άρη όμως θα επανέλθουμε. 



[1] Τήμενος είναι το ένδυμα των πλουσίων, η χλαμύδα (Ματζέντα).
[2] Ο Πελασγός ή οι Πελασγοί ήταν οι πρωτάνθρωποι της Ελλάδος. Πελασγία ήταν όνομα της Ήρας στη Σάμο αλλά ταυτόχρονα και τα αρχαία ονόματα της Πελοποννήσου, της Θεσσαλίας, της Αρκαδίας, και της Σάμου (Ματζέντα) και για το λόγο αυτό ο γενέθλιος τόπος της Ήρας διεκδικείται από αυτούς τους τόπους.
[3] Ο Κερένυι από τον οποίο αντιγράψαμε την φράση αναφέρει τον «κηστόν ιμάντα» προφανώς είναι λάθος του μεταφραστή αφού η σωστή όπως όλοι ξέρουμε λέξη είναι κεστός ιμάς όπως ακριβώς τον αναφέρουν όλα τα λεξικά αλλά και η Ιλιάδα. Η λέξη όπως μας λέει το αρχαιοελληνικό λεξικό Hofmann προέρχεται από την λέξη κεντέω που σημαίνει κεντώ, τρυπώ, σουβλίζω, κεντρώνω, τυραννώ, λυπώ, βασανίζω, βγάζω τα μάτια, σκοτώνω, φονεύω, γαμώ (Ματζέντα).
[4] Με λίγα λόγια ο Κερένυι επιβεβαιώνει πως με την πρώτη ερωτική πράξη «βυθίζεται» ο Κρόνος, δηλαδή τελειώνει η χρυσή εποχή του ανθρώπου ή όπως θα έλεγαν οι εβραίοι ο άνθρωπος εκπίπτει από τον παράδεισο.
[5] Κατ’ άλλους από τη Ρέα.
[6] Κόκκυξ ή κούκος είναι το ιερό οστό ο κόκκυγας.
[7] Εκεί αργότερα βρέθηκε το ιερό της Τελείας Ήρας
[8] Στους μύθους βέβαια δεν υπάρχει ιστορία που να λέει ότι η Ήρα γέννησε τον Δία και αυτό που εννοούμε είναι πως η Ήρα είναι άλλο πρόσωπο της μήτρας γης που ταυτόχρονα εκπροσωπεί το παλαιό, δηλαδή το μεταιχμιακό. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι ο (ιερός) γάμος της με αυτόν. Ο ιερός γάμος προϋποθέτει την μάνα να γεννά τον μετέπειτα εραστή και άνδρα της.
[9] Αν θέλουμε να είμαστε πιο ακριβείς το δρακόφιδο κατοικεί μπροστά από το ιερό οστό και πίσω από τα γεννητικά όργανα και η Ήρα είναι η θεά των φιδιών (της δημιουργικής ενέργειας) η Κουνταλίνη της Ελλάδας. Αυτή αν θυμάστε έστειλε τα φίδια που έπνιξε ο νεογέννητος γιος του Διός Ηρακλής.
[10] Κάνει έρωτα
[11] Ρέω, χύνομαι με ορμή, αναβρυώ, αναβλύζω, αναβρύζω, αποσύρομαι, τραβιέμαι πίσω, υποχωρώ, ενδίδω, παραιτούμαι, παύω, εκλείπω, αποκρούω, εμποδίζω, αποτρέπω, ρήμα - μέλλων ερωήσω - αόριστος ηρώησα (Ματζέντα).